آه

می دزدد شعر مرا عشق ُ عشق مرا درد  آه...

نشسته و بند کفشش را با ناز باز می کند

نشسته آرام  آرام  آه می کشد

وقتی می آمد یادم نیست در باز بود؟

وقت رفتن پنجره نیمه باز می ماند

مثل لبانم که باز می شود و   آه...

تکه ای از شب رنگ دود می گیرد

تکه ای از آسمان رنگ اتاق من است

تکه ای از من بیرون می افتد

شعر می شود و   آه...

شعر از: علی نادری