در شكل مردم و علي الخصوص پوشش زنان ، در شيوه كسب درآمد و گذران زندگي بندري بودن ، شايد مناسب ترين و گويا ترين واژه براي توصيف زندگي در هرمزگان متكي بر كشاورزي و بيشتر بر تجارت كالا ، كه همان تنها شغل مناسب در يك بندر است استوار است . از طرف ديگر اين متكي نبودن بر زندگي كشاورزي ، كه اصلي ترين عامل بقا و تداوم حيات شهري است درك خاصي از زمان و شكل خاصي از زينت فرهنگي را حاكم كرده است . آنچه كه زندگي در هرمزگان را به گردش در مي آورد آمدن و رفتن كشتي هاست و آن كالايي كه اين كشتي ها با خود براي تجارت به ارمغان مي آورند . ايستادن در كنار دريا در انتظار كشتي چشم به آب دوختن ، و با توجه به حركت كند كشتي ها و خود دريا مه مولد طوفانهاي سنگين است . انتظار كشيدن صبر پيشه كردن و كنار آمدن با سختي ها و تنگدستي ها را به اميد رسيدن كشتي هاي تجارتي و يا باز آمدن مردان ماهيگير از دريا ، به اصلي ترين ويژگي مردمان هرمزگان بدل كرده است .

از گذشته بندرعباس و كل استان هرمزگان . سرزمين تجارت ها و شرارت هاي افسانه اي بوده است . كم نبوده اند كساني كه در اين خطه به اعتبار و با تكيه ر شجاعت و شهامت خود از راه تجارت و دريانوردي ثروت هاي كلان نصيب خود كرده اند . در واقع در هرمزگان صبر كردن و سختي ها رو تحمل كردن و در زير اين آفتاب سوزان به انتظار روز دگرگوني و بهبود اوضاع نشستن ، شرط اصلي زندگي است . به همين رو مردم و فرهنگ عامه همواره به شكل غير مستقيم حالتي رياضت گونه را تجويز مي كنند . چرا كه در تجربه تاريخي مردم در پس اين رياضت و سختي امكان تجارت و درآمد است . در واقع با اين مقدمه مي توان عنوان كرد كه بي جهت نيست كه محروم ترين منطقه كشور و دورافتاده ترين خطه اين سرزمين يعني بشاگرد ، در استان هرمزگان واقع است و از طرف ديگر نيز سرمايه خيزترين و پر درآمدترين بخش كشور نيز، كه منطقه آزاد كيش است باز در اين خطه جايي دارد ...

استان هرمزگان

آنچه در استان هرمزگان مي گذرد ، چه زندگي آرام مردم ، چه هيات بي دغدغه و خلوت گزيده فرهنگي اين استان و چه مناسبات اداري ، همه متاثر از امري واحد است ، امري كه شايد سرشت متفاوت و ديگرگون هرمزگان و رنگ خاص زندگي در تك تك شهرستانهايش را رقم مي زند و آن امر واحد و يكم ، سبك زندگي در هرمزگان است و آنچه را نيز كه بهزيستي متكفل و متقبل آن است . براي يك غريبه ، يك خبرنگار ، يا يك مسافر، مخصوصا اگر در شش ماهه نخست سال قدم به هرمزگان بگذارد ، اولين چيزي كه نظر وي را و تمام احساس فكرش را به شيوه اي مستمر به خود جلب مي كند سختي و دشواري زندگي در اين اتمسفر به شدت سوزان است ، گرماي سوزان آفتاب و درجه بالاي شرجي كه تفاوت چنداني ميان سايه و آفتاب باقي نمي گذارد . و پس از آن متوجه حيات ديرينه و كهن مردم در چنين فضايي است . اگر از روند بالاي مهاجرت در اين چند سال اخير از استان هرمزگان به ساير شهرها چشم پوشي كنيم متوجه حضور دير سال مردم در كنار درياي خليج و آبهاي عمان مي شويم . گويي گرما و تقتيدگي هوا در قاموس حيات اجتماعي ساكنان هرمزگان چندان عنصر تاثير گذاري نيست . در واقع شكل زندگي مردم چندان با اين ويژگي اقليمي تناسب و هماهنگي يافته است كه ديگر گرما و سوزندگي هوا به حس در نمي آيد . مسلما چنين تناسب و چنين هماهنگي ، سبك خاصي از زندگي را پديد آورده است سبكي منحصر به فرد ، محصول هزاران سال زندگي در يك فضاي مسافرتي ، در كنار آبهاي درخشان خليج فارس و در سايه مراودات تجاري ، و به ناگزير فرهنگي با عرب نشينان آن سوي آب و همسايگان بلوچ و ساكنان هندوستان ، اين مراودات و اين مناسبات چندان در محيط زندگي و فضاي فكري مردم آميخته است كه مي توان نشانه هاي آن را در تمام عرصه ها مشاهده كرد ...

قدیمی ترین ماما

فرهنگ در جنوب

فرهنگ در جنوب

استان هرمزگان به دليل واقع بودن كنار دريا و قدمت طولاني دريانوردي و وجود تاسيسات بندر از ديرباز محل آمد و رفت دريا نوردان عرب و هندي و حتي آفريقايي بوده است . ضمن اينكه به خاطر حجم كاري كه در اين استان بخصوص بندرعباس وجود دارد اين استان همواره از داخل كشور نيز مهاجراني را به خود پذيرفته كه طبعا آنها هم فرهنگ و آداب و رسوم خاص ملت و قوم و طايفه خود را با خود به بندر عباس و ساير نقاط استان هرمزگان آورده اند . به همين دليل در حوزه هايي چون موسيقي ، تاتر و حتي نوع پوشش عناصري از فرهنگ عربي و هندي در فرهنگ منطقه نفوذ كرده است .

دكتر محمود رئوفي مدير كل فرهنگ و ارشاد اسلامي هرمزگان در مورد وضعيت فرهنگي استان چنين مي گويد :«اين استان از نظر فرهنگي يكي از مشكلاتش در واقع نبود سخت افزارهاي فرهنگي است . اماكن فرهنگي كه در ساير استان هاي كشور مي بينيم متاسفانه در اينجا با كمبود آن اماكن مواجه هستيم مثل تالارهاي نمايش ،سالن هاي سينما ، سالن برگذاري همايش ها و... به طور مثال ما در اين زمينه حتي قابل مقايسه با استان هاي همجوار مانند بوشهر هم نيستيم ، در حالي كه اگر از نظر اقتصادي و تجاري دو استان را قياس كنيم ، هرمزگان نه تنها از بوشهر كه از بسياري از استان هاي كشور جلوتر است .»